Adres

KootjebroekHoeve
Kootwijkerbroekerweg 51
3774 BT  Kootwijkerbroek
Mobiel: 06 22 24 85 65
Zie ook menu: Contact

Het Weer Hier

 

Uit de Oude Doos

Rotate 43 Rotate 01 Rotate 02 Rotate 03 Rotate 04 Rotate 05 Rotate 06 Rotate 07 Rotate 08 Rotate 09 Rotate 10 Rotate 11 Rotate 12 Rotate 13 Rotate 14 Rotate 15 Rotate 16 Rotate 17 Rotate 18 Rotate 19 Rotate 20 Rotate 21 Rotate 22 Rotate 23 Rotate 24 Rotate 25 Rotate 26 Rotate 27 Rotate 28 Rotate 30 Rotate 31 Rotate 32 Rotate 33 Rotate 34 Rotate 35 Rotate 36 Rotate 37 Rotate 38 Rotate 39 Rotate 40 Rotate 41 Rotate 42 Rotate 44 Rotate 45 Rotate 46 Rotate 47 Rotate 48 Rotate 49 Rotate 50 Rotate 51 Rotate 52 Rotate 53 Rotate 54 Rotate 55 Rotate 56 Rotate 57 Rotate 58 Rotate 59 Rotate 60 Rotate 61 Rotate 62 Rotate 63 Rotate 64 Rotate 65 Rotate 66 Rotate 67 Rotate 68 Rotate 69 Rotate 70 Rotate 71 Rotate 72

Zoek op onze site

Informatie

Tekst grootte:

De zomer is overgegaan in de herfst en we verbazen ons over de grote verscheidenheid aan paddestoelen in het bos en op de heide.

Veel paddestoelen... . We. Hebben.
Geen. Idee. Wat.
Hun. Namen. Zijn.
Maar. We. Vinden.
Ze. Wel. Erg.
Mooi. En. Sommigen.
Zien. Er. Uit.
Om. Op. Te.
Eten... . Maar. Dat.
Gaan. We. Natuurlijk.
Echt. Niet. Doen.

 

Het aquarium

We vonden al dat onze vissen de laatste tijd erg veel water dronken, maar naar wat nu blijkt: ons oude aquarium is gewoon lek. Dat pakt niet zo goed uit voor het kastje waarop het staat. We gaan dus twee dingen doen: ten eerste een nieuw aquarium aanschaffen en ten tweede een andere leuke plek ervoor opzoeken.

Het nieuwe aquarium op de deel.  Voorzien van een flink filtersysteem.

 

Het grind en de speciale voedingsbodem worden grondig voorgespoeld, waarna het vullen van de bak begint. Er worden de nodige bacteriën aan toegevoegd, de temperatuur wordt netjes ingeregeld en we nemen de tijd om het filter goed zijn werk te laten doen.
Na verloop van enkele dagen is het tijd voor de verhuizing en de bewoners lijken zich direct thuis te voelen; als vissen in het water.

Het aquarium staat te acclimatiseren.  De visjes voelen zich snel thuis.

 

Het meertje Loofles

Op een rustige plek in de boswachterij Kootwijk, een paar kilometer van ons huis, ligt een mooi ‘natuurlijk’ meertje: de Loofles.

Na een paar honderd meter wandelen door het bos bereik je het Loofles.

De Loofles heeft een mooi verleden. Als je daar wandelt, is het bijna niet meer voor te stellen dat hier vroeger duizenden mensen gingen zwemmen en zonnebaden. Ongetwijfeld is de massarecreatie van toen nog niet helemaal vergeten. Kinderen van een jaar of tien, die daar in de zomer van 1965 hebben gezwommen, zijn nu ongeveer 55 jaar.
Door de geweldige bevolkingsgroei en het snel groeiende aantal auto’s, in het begin van de jaren zestig, kwam er een enorme behoefte aan recreatieterreinen. Onze regering was hiervan op de hoogte en heeft Staatsbosbeheer gevraagd te helpen bij het realiseren van recreatieterreinen.
Houtvesters en boswachters waren eerst wat wantrouwend tegenover de vele bezoekers, want zij waren in het verleden de veroorzakers van bos- en heidebranden geweest. Bovendien behoren de toeristen tot de ‘rommelmakers’ van het bos. In 1963 werd een begin gemaakt met het graven van de Loofles. Op 11 mei van dat jaar ging de eerste schop de grond in. De fouten die destijds bij de Zandenplas in Nunspeet waren gemaakt, werden zoveel mogelijk vermeden. Zo zal de Loofles niet overal stranden krijgen en worden verbonden met een verversingsvijver, waar het publiek geen toegang heeft.
Op woensdag 2 juni 1965 werd het eerste gereedgekomen gedeelte van de Loofles opgeleverd, tijdens een feestelijke bijeenkomst in de schaapskooi bij Stroe. Iedereen was enthousiast over de nieuwe recreatieplas.
In de jaren daarna ontdekten steeds meer dagjesmensen de Loofles. Op mooie zomerdagen werd het steeds drukker. Op een warme dag in de bouwvak in 1967 werden op één dag ongeveer 27.000 bezoekers geteld. Het is finaal uit de hand gelopen. Vooral als het dreigde te gaan regenen en iedereen tegelijk naar huis wilde, veroorzaakte dat een chaos. Bovendien was de Loofles gevaarlijk voor kinderen die niet goed konden zwemmen. Hoe gevaarlijk de situatie was, bewezen verdrinkingsgevallen en reddingen-op-het-nippertje. Na het zwemseizoen in 1967 werd de Loofles gesloten en teruggegeven aan de natuur. Na 45 jaar is de Loofles nu een fijne plek voor een wandeling.
We gaan er graag naar toe met onze hond. Je kunt er heerlijk wandelen en bij het meer mag de hond los. Dat is voor hem altijd een feestje, want hij is dan een goed half uur druk om stokken, die wij in het water gooien, te apporteren. Goed is het ook voor zijn conditie, want het is de hele tijd hard rennen en zwemmen.

Snel naar de stok toe.  Naar de kant zwemmen.

 

Stok terugbrengen en dan nog een keer.  Na elk bad goed uitschudden.

 

Het nieuwe kippenhok

Ons kippenhok is aan vervanging toe. Dat oude ding begon te lekken en werd te klein voor onze, voor krielen, behoorlijk uit de kluiten gewassen Wyandottes.

Het Landleven bouwpakket. De verschillende onderdelen. En het dak.
De start van de opbouw. Het nachthok is bijna klaar. De ren is in elkaar geschroefd.
Beide onderdelen aan elkaar. Ook het leggedeelte is klaar. Helemaal af.

We hebben een leuke plek naast het huis gevonden voor het nieuwe hok. Vanuit de ren kunnen de kippetjes lekker het gras op. De talloze mussen vinden het ook geweldig, want ze pikken graag een graantje mee!
Wij hebben vanuit het huis een leuk gezicht op al dat gescharrel.

De hennetjes zijn vet tevreden met hun nieuwe onderkomen.

 

Heel veel peren

We krijgen een appje van een buurman dat hij peren geoogst heeft en dat er voor de buurtjes een shovel vol van klaar staat. Nou, dat laten we ons niet twee keer zeggen en gaan een zakje halen. We gaan een Tarte Tatin maken en laten hem daar ook van mee snoepen. Dus aan de slag!

Peren ophalen. Alles staat klaar. Eerst schillen en partjes maken.
Lekker bakken met bruine suiker. Boter snijden door de bloem. Topping van frambozen met beschuit.
Het vullen van de Römertopf. Gaatjes prikken en eigeel. Tenslotte in de oven.

Na het bakken draai je de Römertopf op een schaaltje om en dan smullen maar!

 

De mengkraan

Aan alles komt een eind, soms duurt het bij het ene wat langer dan bij het andere. In het geval van onze douchekraan was het einde na vijf jaren trouwe dienst bereikt. De kraantjes lieten zich niet goed meer bedienen en dat is niet lekker douchen.
Tijd voor een nieuwe thermostaatkraan dus.

Onze oude kraan.  Onze nieuwe kraan.

 

Omdat de maten van de oude en nieuwe kraan overeenkomen is de vervanging redelijk simpel te doen; de oude er af en de nieuwe er op. We hopen dat deze kraan minsten even lang mee zal gaan.

De oude kraan is verwijderd.  De nieuwe kraan bevestigd.

 

Rondje Veluwe

We maken met de buurtjes een helikoptervlucht rond de Veluwe. We vertrekken vanaf HeliAir, een prachtige en uitstekend geoutilleerde heliport in Harskamp, vliegen een rondje boven de KootjebroekHoeve en vertrekken dan richting het Veluwemeer. Vandaar gaat het richting het Zwarte Water en vervolgens volgen we de kronkelende (Gelderse) IJssel stroomopwaarts, waarbij we een goed zicht hebben op de daaraangelegen Hanzesteden. We vliegen over Hasselt, Kampen, Zwolle, Hattem, Deventer, Zutphen en Doesburg.
Vlak voor Arnhem zie je hoe de Ijssel aftakt van de Rijn, die haar weg verder vervolgd naar de kust in het westen.
Aan de horizon is duidelijk de Utrechtse Heuvelrug te zien; een stuwwal als restant van de voorlaatste ijstijd.
We buigen bij Arnhem af naar het noorden en vliegen via het Nationale Park De Hoge Veluwe en dan over Otterlo weer terug naar HeliAir in Harskamp. De vlucht, waarbij met een kruissnelheid van 118 kt (knots) - 220 km/h - wordt gevlogen, duurt bijna 70 minuten.
We kunnen het iedereen aanraden en dergelijke vluchten kunnen geboekt worden bij HeliAir > Rondvluchten.

De gloednieuwe R44. Inspectie buitenzijde. Start checklist afwerken.
Vertrek van HeliAir. De KootjebroekHoeve. Meertje Loofles.
Ecoduct over de A28. Eilandjes in Veluwemeer. Hanzestadje aan de IJssel.
Meanderende IJssel. Ons vlakke land. Ons Nederland.

 

De KootjebroekHoeve gezien vanuit de helikopter.

 

Herfstkleuren

Herfst is de tijd van het jaar waarin de natuur zich in bonte kleuren hult. De luchten zien er vaak geweldig uit en ook zijn er veel kleurige veldbloemen. Een buurman heeft langs zijn land een lange strook met veldbloemen gezaaid en de buurtjes mochten die naar hartelust plukken.

Prachtige zonsopgang.  Veldbloemen van de buurman.

 

Een buurvrouw heeft 's ochtends vroeg een foto van ons boerderijtje in de ochtendnevel gemaakt. Het is een prachtige opname geworden; zo fraai hebben wij ons stulpje nog nooit gezien.

Het kleine huisje op de prairie.

 

Een nieuw stukje weiland

We rijden altijd buiten op de Veluwe en onze rijbak gebruiken we eigenlijk alleen nog om de paarden in los te gooien; een beetje minder groot mag dus wel. Verder kunnen we nog best wel een stukje weiland erbij gebruiken. Dus maken we van de rijbak een vierkante longeerbak en trekken we het resterende deel bij het al aanwezige stukje grasland.
Daarvoor moet het hekwerk dat de bak en het grasland scheidt 20 meter opgeschoven worden. Het zand uit de bak moet worden afgegraven en verplaatst naar het uitloop stuk voor de paarden aan de andere kant van de boerderij. Daar moeten dan ook hekken verplaatst worden. Verder moeten de nodige kubieke meters zwarte grond op de plek van het nieuw stukje weiland aangebracht worden. Alles bij elkaar een flink zware klus en we zijn blij dat we de buurjongens bereid gevonden hebben ons daarbij te helpen.
Er wordt begonnen met het verplaatsen van hekken op het uitloopland. Het ongebruikte 4 meter brede hek bij de overkapping wordt verplaatst naar de kant van de mestvaalt. En na een uurtje of wat is er ruimte gemaakt en wordt het grote hek verplaatst.

Ruimte maken voor het grote hek.  Het hek kan verplaatst worden.

 

Het resultaat is dat de paarden nu een grote uitloop hebben en dat wat grotere machines nu probleemloos het land op kunnen rijden. Dit laatste is dus handig omdat er heel veel afgegraven zand zal worden gestort.

Een lekker grote uitloop.  Het grote hek is verplaatst.

 

Op een zaterdagmorgen, bij het krieken van de dag, verschijnt de Atlas om te starten met het afgraven van het zand. Dit wordt in de kiepkar geschept en met een tractor naar de andere kant, het uitloopland, gereden en daar gestort.
Er wordt met heel wat kubieke meters heel wat keren heen en weer gereden.

De Atlas graaft er stevig op los.  Met de kiepkar wordt driftig heen weer gereden.

 

Nadat het zand is afgegraven wordt het hek, dat de scheiding tussen weiland en rijbak vormt, 20 meter verplaatst. Terwijl het beton uithardt worden vele kubieke meters zwarte grond aangevoerd en op het weiland in spé uitgereden.
Een andere buurman is vervolgens zo vriendelijk om de nieuwe grond te frezen, waardoor een prima voedingsbodem voor het ontkiemende gras ontstaat.

Het uitrijden van de zwarte grond.  Het vrezen van de grond.

 

Ten slotte wordt het graszaad op de ouderwetse manier, lopend over het land met een emmertje en hark, gezaaid. En binnen twee weken verschijnt een groene waas over het land; het gras groeit al!

Zaaien met de hand.  Een groene waas over het land.

 

Met een maand is het jonge gras al een paar centimeter lang, dus dat gaat de goede kant op.
Met de lente volgend jaar zal er overheen gereden worden met een zware betonrol om de bodem stevig te maken. Daarna zullen er een tijdje wat schapen van de buurman op grazen. Schapen 'knippen' het gras netjes, waar paarden meer 'trekken'. Op deze manier krijgt het gras langer de tijd om stevig te wortelen.
In ieder geval is dit stukje grond nu klaar voor de komende winter.

Het frisgroene jonge gras.

 

Vogels in de berkenboom

Groepen vogels verzamelen zich in het begin van de herfst in onze berkenboom. Vervolgens stijgen ze als een wolk op en vertrekken naar warmere oorden.

Vogeltjes in de boom.  Verzameld voor vertrek.

 

Mist in de vijver

De dagen worden steeds korter, dus de mist en de lichtjes in onze vijver gaan steeds vroeger aan.

Mist en lichtjes in de vijver.

 

Iedere avond opnieuw is het een sprookjesachtig tafreeltje.

Sprookjesachtig.

 

De ijzeren reiger steekt fraai af tegen de achtergrond van de hemel waar de zon net is ondergegaan.

De ijzeren reiger.